Filmrecensie | Bridge of Spies (2015)

In the shadow of war, one man showed the world what we stand for.

Waar gaat het over?
Bridge of Spies gaat over de Koude Oorlog tussen de Verenigde Staten en de Sovjet Unie. Rudolf Abel, een Rus die verdacht wordt van spionagepraktijken, wordt in de Verenigde Staten opgepakt. Advocaat James Donovan moet hem verdedigen, terwijl de rest van het land Abel al lang veroordeeld heeft. En dan wordt Donovan benaderd door de CIA voor een uiterst geheime opdracht.

Wat vond ik ervan?
Regisseur Steven Spielberg houdt van historische thema’s. In films als Lincoln en War Horse schotelde hij ons lessen uit de Amerikaanse geschiedenis voor. Dit keer is de Koude Oorlog aan de beurt. Je valt het verhaal binnen op het moment dat de dreiging uit de Sovjet Unie groter en groter wordt. Kinderen worden voorgelicht over atoombommen en de politie staat op scherp. Als kijker voel je de spanning onder de mensen.

Net als in andere films van Spielberg, zien de beelden er weer prachtig uit. De filmt ademt de sfeer van de jaren ’60. Een deel van het verhaal speelt zich af in Berlijn, op het moment dat oost definitief van west gescheiden wordt. Deze shots zijn erg indrukwekkend en komen geloofwaardig over. Fijn ook dat de Duitsers gewoon Duits spreken in plaats van Engels met een accent. Tom Hanks draagt zeker bij aan mijn waardering voor deze film. Hij zet zijn rol als eigenwijze en goedaardige advocaat sterk neer. Ook de Mark Rylance, die de rol van nuchtere spion speelt, levert een knappe acteerprestatie.

Een scène in Berlijn | Bron: The Huffington Post

Toch blijft de hele film wat braafjes. Het verloop is vrij voorspelbaar en het onderhuidse gevoel van spanning komt nooit helemaal tot uiting. Daardoor lijkt de film onnodig lang te duren. Daarnaast speelt het Amerikaanse patriottisme een grotere rol dan aan mij besteed is. Kanttekening hierbij is wel dat ik het prettig vond dat de film een genuanceerd beeld geeft van de spionnen: je kunt als kijker begrip opbrengen voor Abel, ondanks dat hij gezien de situatie ‘de vijand’ is.

Het eindoordeel
Eigenlijk lijkt deze film wel wat op de Koude Oorlog: er hangt continu dreiging in de lucht, maar uiteindelijk gebeurt er niet heel veel. Het is een typisch Amerikaanse feelgood-film met een mooi verhaal en een hoofdpersoon die geen greintje kwaad in zich heeft, maar Spielberg laat hiermee geen blijvende indruk achter.

Waardering: 3/5

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s