Eindejaarslijstjes 2016 | Song van het jaar

Het is alweer december en de feestdagen staan voor de deur. Dat betekent ook dat het tijd is voor één van mijn favoriete dingen van het jaar: eindejaarslijstjes. De komende weken kun je allerlei lijstjes verwachten, van mijn favoriete boeken van 2016 tot de muziek die de meeste indruk op me maakte. Vandaag deel ik mijn stemmen voor 3voor12 Song van het jaar 2016. 

Amber Arcades – Fading Lines
The Guardian noemde Annelotte de Graaf, in muziekland beter bekend als Amber Arcades, één van de talenten om in de gaten te houden. De Graaf maakt melodieuze popliedjes die je kunt scharen onder het genre dreampop. Een verslavend nummer dat in het buitenland goed opgepikt wordt, maar in Nederland qua populariteit nog wat achter blijft.




Bazart – Goud

Liever snel naar de hel dan traag naar de hemel. Hoe vaak die zin wel niet uit mijn speakers/oordopjes heeft geklonken; ik ben de tel kwijt geraakt. De Vlaamse jongemannen scoorden met dit nummer een monsterhit en één die bij mij verrassend goed bleef hangen. De rest van hun album kan me iets minder bekoren, maar van Goud geniet ik nog steeds.


David Bowie – Lazarus

Deze lijst kan natuurlijk niet zonder één van de prachtige nummers van David Bowie. De combinatie van het prachtige album en een paar dagen het bericht van het overlijden van deze grootheid, geeft het album Blackstar zo ontzettend veel emotionele lading. Voor mij komt dit allemaal samen in het nummer Lazarus waarin hij als het ware zijn einde aankondigt. Ik krijg er iedere keer weer kippenvel van. 


Editors – All the Kings
Editors zag ik dit jaar op Best Kept Secret. Het regende pijpenstelen, maar dat paste perfect bij het donkere, sombere randje van hun muziek. Hun laatste album had ik tot die tijd vrijwel links laten liggen, maar All the Kings maakte als opener van de show indruk op me. De laatste weken blijf ik het nummer draaien, ik kan er vooralsnog geen genoeg van krijgen. 


Hamilton Leithauser & Rostam – A 1000 Times
Nu The Walkmen een pauze heeft ingelast, ben ik erg blij dat de frontman van de band, Hamilton Leithauser, zich vol op zijn solowerk heeft gestort. A 1000 Times is een heerlijk nummer, waarin de schreeuwerige, rauwe stem van Leithauser perfect tot uiting komt. Dit smaakt naar meer! 


Michael Kiwanuka – Love & Hate
Michael Kiwanuka maakte in 2012 de knappe debuutplaat Home Again met prachtige nummers als Tell me a Tale en titelnummer Home Again. Op zijn tweede album, Love & Hate slaat Kiwanuka een iets andere weg in, zonder zijn herkenbare geluid uit het oog te verliezen. De titeltrack is erg prettig om naar te luisteren. De achtergrondkoortjes en strijkers sluiten naadloos aan op het warme stemgeluid van Kiwanuka. Langzaam maar zeker zwelt het nummer aan totdat er zelfs een gitaarsolo langskomt. Een erg fijn nummer. 


Radiohead – Burn the Witch
Ik was zo blij als een klein kind toen Burn the Witch uitkwam; eindelijk weer nieuw werk van Radiohead! De dreiging druipt er vanaf en de zang in het refrein is haast hypnotiserend. De combinatie strijkers en Radiohead werkt overigens erg goed. Ik kan niet wachten om dit nummer en Daydreaming live te horen op Best Kept Secret 2017. 


Rag’n’Bone Man – Human
Op dit moment ben ik een beetje klaar met dit nummer. Human is zo ontzettend veel gedraaid op 3FM dat ik het niet meer kan horen. Maar, eerlijk is eerlijk, tot een maand geleden genoot ik elke keer weer van deze verrassende man, met zijn soulvolle, rauwe stem. Omdat ik er zoveel uren plezier aan heb beleefd, verdient Rag’n’Bone Man een plekje in mijn lijst. 


The Last Shadow Puppets – Aviation
The Last Shadow Puppets is een van mijn favoriete side projects. Alex Turner (Arctic Monkeys) en Miles Kane passen qua stemgeluid perfect bij elkaar en de muzikale vermenging van hun eigen stijlen zorgt voor een uniek geluid binnen de huidige muziekwereld. Aviation komt meer uit de koker van Miles Kane en is een van mijn favorieten van de plaat. De gitaarmelodie werkt verslavend en, het is een terugkerend thema, de strijkers zijn ook in dit nummer erg fijn.


Warhaus – The Good Lie
Warhaus is een soloproject van Maarten Devoldere, één van de zangers van de Vlaamse band Balthazar. De lome manier van zingen van Devoldere geeft zijn muziek een verslavend effect. Het is wat experimenteler dan de muziek van Balthazar. Het zou zo een soundtrack voor een klassieke film noir kunnen zijn. Dit wordt versterkt door de accenten die gelegd worden met blazers en strijkers. Een aangenaam project, waarvan ik hoop dat er nog een vervolg komt. 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s