Lianne leest | Anna Karenina #1

Als een boek al jaren ongelezen in je kast staat en een aantal boekenbloggers opperen om het samen te lezen. Dan kun je niet achterblijven, toch? Daarom doe ik mee aan #wijlezenanna en ga ik eindelijk in deze klassieker van Lev Tolstoj duiken. In deze blog bespreek ik het tweede deel.

Let op: deze blog bevat spoilers over het eerste deel van Anna Karenina.

21443004

Na een drukke werkweek met veel avonden weg was ik nog niet echt opgeschoten in Anna Karenina. Vrijdagavond en zaterdag ben ik er eens goed voor gaan zitten en was dat eerste deel ineens zo uit. Eerste reactie: een verrassend eenvoudig te lezen boek met fascinerende intriges in verschillende Russische families.

All happy families resemble one another, but each unhappy family is unhappy in its own way.

Zo’n bekende en prachtige openingszin. Goed om nu eindelijk eens te lezen wat voor familieverhalen er achter deze zin schuilen. Het boek start met de familie Oblonsky, waar de vrouw des huizes (Dolly) net heeft ontdekt dat haar man (Oblonsky) is vreemdgegaan met de voormalige gouvernante. Oblonsky is een allemansvriend en heeft een goede baan dankzij zijn connecties, terwijl hij ogenschijnlijk niet zoveel uitvoert. Hij vaart op de publieke opinie en stelt zijn mening bij zodra de meerderheid dit ook doet. Hij heeft een overdadige levensstijl hoewel tussen de regels door blijkt dat hij nogal wat schulden heeft. Het lijkt ook alsof hij geen greintje liefde meer voor zijn vrouw voelt:

‘To go, or not to go?’he asked himself; and his inner consciousness answered that he ought not to go: that it could only result in hypocrisy; that is was impossible to restore their relations because it was impossible to render her attractive and capable of exciting love, or to turn him into and old man incapable of love.

Dolly denkt en praat zo anders over haar man:

She still kept saying that she would leave him, but felt that this was impossible. It was impossible because she could not get out of the habit of regarding him as her husband and of loving him.

Dan hebben we de liefdesdriehoek waarin Kitty, het jongste zusje van Dolly, centraal staat. Aan de ene kant is daar Levin, een traditionele en hopeloze romanticus die al jaren bevriend is met de familie en heilig gelooft in de ware liefde en het huwelijk.

Try and realize that this is not love. I have been in love but this is not the same thing. It is not my feeling but some external power that has seized me. I went away, you know, because I had come to the conclusion that it was impossible – you understand? Because such happiness does not exist on earth. 

Aan de andere kant is daar Vronsky, een charmante jongeman die iedereen om zijn vinger windt, maar niet in het huwelijk lijkt te geloven.

Pas halverwege het eerste deel maken we kennis met Anna en hoe. Tolstoj omschrijft haar zo ongeveer als de mooiste vrouw ooit, iedereen mag haar en is onder de indruk van haar verschijning en intellect. Ze heeft veel mensenkennis en weet precies wat ze tegen wie moet zeggen. Toch krijg ik tussen de regels door het gevoel dat er iets met Anna is en haar leven niet zo perfect is als het lijkt.

Dolly over de familie Karenin (Anna, haar man en hun zoontje):

It was true that, as far as she could remember her visit to the Karenins in Petersburg, she had not liked their house: there seemed to be something false in the tone of their family life.

En later Kitty die Anna voor het eerst ontmoet:

… would have made her look more like a girl of twenty had it not been for a serious and sometimes even sad ex

pression in her eyes. 

IMG_20180831_174546718

In de tussentijd leren we hoe de ouders van Kitty over het huwelijk en vrouwenemancipatie denken, maken we kennis met de broer van Levin, een communist die niet van de alcohol af kan blijven en leren we meer over het eenvoudige leven van Levin.

Die namen zijn even wennen trouwens. Levin is een achternaam, waardoor het in de scenes met de twee broers met zo’n aanduiding niet duidelijk is over wie het gaat. Levin wordt dus ineens aangeduid met Constantine of zijn bijnaam Kostya. Dan is zo’n namenlijst voorin je boek toch wel heel makkelijk.

Maar terug naar Anna. Ze heeft in het eerste deel tijdens een klassiek bal een verpletterende indruk gemaakt op Vronsky en dat lijkt, tot frustratie van Anna, zeker geen eenrichtingsverkeer te zijn.

Aan het einde van het eerste deel reist Vronsky Anna zelfs achterna naar haar woonplaats Petersburg.

‘Why am I going?’ he repeated, looking straight into her eyes. ‘You know that I am going in order to be where you are,’ said he. ‘I cannot do otherwise.’

Ik ben benieuwd hoe dit verder gaat!

Meer lezen op mijn blog: uitleg van het project

Andere bloggers over deel 1: Blog Lalagè | Blog Ali | Blog Sue | Blog Erik | Blog Bettina

6 thoughts on “Lianne leest | Anna Karenina #1

  1. Erik Scheffers says:

    Hoi Lianne, mooi stuk! Ik kies er zo veel mogelijk voor om boeken in het Nederlands te lezen omdat ik dan meer geniet van een mooi taalgebruik en ik het ook net even beter vat, hoewel mijn Engels goed is. Groetjes, Erik

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s