Lianne leest | Anna Karenina #2

Als een boek al jaren ongelezen in je kast staat en een aantal boekenbloggers opperen om het samen te lezen. Dan kun je niet achterblijven, toch? Daarom doe ik mee aan #wijlezenanna en ga ik eindelijk in deze klassieker van Lev Tolstoj duiken. In deze blog bespreek ik het tweede deel.

Let op: deze blog bevat spoilers over het tweede deel van Anna Karenina.

21443004

Na 233 bladzijden Russische intrige kan ik met zekerheid zeggen dat ik geniet van deze klassieker. Tolstoj’s taalgebruik is eenvoudiger dan ik had verwacht en als je goed oplet met de namen is het verhaal prima te volgen. Ik ben wel blij dat we in ons project een ruime planning aanhouden. Ik houd er altijd van om meerdere boeken door elkaar te lezen, maar ik merk dat ik het bij deze dikke pil ook nodig heb om af en toe iets anders te lezen.

We starten deel twee bij Kitty, die letterlijk ziek is van liefdesverdriet. Haar vader, Prince Alexander Scherbatsky, is de enige die zijn dochter begrijpt en de vage uitspraken van de artsen niet serieus neemt.

‘What a windbag, he thought as he listened to the celebrated doctor’s chatter about Kitty’s symptoms’

The prince is een van mijn favoriete karakters. In tegenstelling tot zijn vrouw heeft hij begrip voor zijn kinderen, heeft een nuchtere blik op de wereld en is niet gevoelig voor mooie praatjes.

In de tussentijd leren we de Petersburg Society wat beter kennen. Iedereen kent elkaar en gaat bij elkaar op bezoek, maar er zijn verschillende subgroepen te onderscheiden. De eerste groep bestaat uit de directe collega’s en ondergeschikten van Karenin, Anna’s man. In de tweede groep vind je de groep aan wie Karenin zijn carriere te danken heeft, met als centraal punt Countess Lydia Ivanovna. De derde groep bestaat uit de echte society: dit zijn de mensen van de dansavonden en de eetpartijtjes. Centraal in deze groep staat Princess Betsy Tverskaya en zij is, let op, de nicht van Vronsky. Je kunt dus al raden dat Anna sinds kort vooral in deze kringen te vinden is.

Op een gegeven moment komt in de laatstgenoemde kring de liefde en het huwelijk ter sprake. We krijgen een inkijkje in ieders gedachten en vooral die van Anna vielen me op.

‘If it is true that there are as many minds as there are heads, then there are as many kinds of love as there are hearts.’

Anna wil haar affaire met Vronsky stoppen, maar het lukt haar niet. Karenin ziet geen onheil in de vele gesprekken tussen de twee, maar maakt zich vooral druk om wat anderen denken en vinden. Hij spreekt zich pas uit als zijn eigen reputatie in gevaar komt.

‘Karenin did not see anything peculiar or improper in his wife’s conversing animatedly with Vronsky at a seperate table, but he noticed that others in the drawing-room considered it peculiar and improper, therefore he also considered it improper, and decided to speak to his wife about it.’

Ik vraag me af hoe Anna en hij ooit bij elkaar gekomen zijn, want ze zijn zo verschillend. Karenin is ouderwets en zakelijk. Anna is veel moderner en heeft veel mensenkennis.

Levin heeft intussen nog steeds last van een gebroken hart en heeft de hoop op het vinden van liefde verloren. Totdat zijn vriend Oblonsky hem een verrassingsbezoek brengt en uiteindelijk vertelt dat Kitty niet getrouwd is en Vronsky haar hart heeft gebroken. Ik ben benieuwd of daar in de toekomst nog iets gaat gebeuren. Ondertussen schetst Tolstoj een prachtig beeld van het platteland en de opkomende lente.

‘In the morning the bright rising sun quickly melted the thin ice on the water and the warm air all around vibrated with the vapour given off by the awakening earth.’

Vronsky is zich aan het voorbereiden op zijn taak als jockey in een paardenrace. De man die zijn paard verzorgt, herinnert hem er nog maar eens aan dat hij zijn hoofd erbij moet houden. Dat wordt echter ingewikkeld als Anna hem op de avond voor de race groot nieuws vertelt dat hun hele wereld op zijn kop zet. Het zal binnenkort niet langer mogelijk zijn om hun affaire te verbergen, dus Vronsky probeert Anna te overtuigen om alles achter te laten en met hem mee te gaan. Anna kan dat niet. Niet vanwege haar man, maar vanwege haar zoon. Na een dramatisch verlopen race spreekt Anna geëmotioneerd toch haar gevoelens uit naar haar man, maar die blijft star en dwingt haar de schijn op te blijven houden.

 

MV5BODk0NjA1NTg4OV5BMl5BanBnXkFtZTcwOTgxODM0OA@@._V1_SY1000_CR0,0,1400,1000_AL_

Na deze onmogelijke situatie die nog niet opgelost is (cliffhanger!), neemt het tweede deel ons weer mee naar Kitty. Ze is een tijdje weggegaan uit Rusland en heeft een nieuwe vriendin ontmoet, Varenka, die haar met haar vriendelijke aard van haar liefdesverdriet af helpt. Met een herboren Kitty sluiten we dit deel af.

‘Kitty returned to Moscow quite cured! She was not as careless and light-hearted as before, but she was at peace. Her old Moscow sorrows were no more than a memory.’

Dit boek is net een Russische variant op Goede Tijden, Slechte Tijden, maar dan met de hoge klasse in het Rusland van de 19e eeuw en zo nu en dan prachtig taalgebruik. Ik ben benieuwd hoe Tolstoj deze intriges verder uit gaat werken.

Meer lezen op mijn blog: uitleg van het project

Andere bloggers over deel 2: Blog Lalagè | Blog Ali | Blog Sue

Lianne leest | Anna Karenina #1

Als een boek al jaren ongelezen in je kast staat en een aantal boekenbloggers opperen om het samen te lezen. Dan kun je niet achterblijven, toch? Daarom doe ik mee aan #wijlezenanna en ga ik eindelijk in deze klassieker van Lev Tolstoj duiken. In deze blog bespreek ik het tweede deel.

Let op: deze blog bevat spoilers over het eerste deel van Anna Karenina.

21443004

Na een drukke werkweek met veel avonden weg was ik nog niet echt opgeschoten in Anna Karenina. Vrijdagavond en zaterdag ben ik er eens goed voor gaan zitten en was dat eerste deel ineens zo uit. Eerste reactie: een verrassend eenvoudig te lezen boek met fascinerende intriges in verschillende Russische families.

All happy families resemble one another, but each unhappy family is unhappy in its own way.

Zo’n bekende en prachtige openingszin. Goed om nu eindelijk eens te lezen wat voor familieverhalen er achter deze zin schuilen. Het boek start met de familie Oblonsky, waar de vrouw des huizes (Dolly) net heeft ontdekt dat haar man (Oblonsky) is vreemdgegaan met de voormalige gouvernante. Oblonsky is een allemansvriend en heeft een goede baan dankzij zijn connecties, terwijl hij ogenschijnlijk niet zoveel uitvoert. Hij vaart op de publieke opinie en stelt zijn mening bij zodra de meerderheid dit ook doet. Hij heeft een overdadige levensstijl hoewel tussen de regels door blijkt dat hij nogal wat schulden heeft. Het lijkt ook alsof hij geen greintje liefde meer voor zijn vrouw voelt:

‘To go, or not to go?’he asked himself; and his inner consciousness answered that he ought not to go: that it could only result in hypocrisy; that is was impossible to restore their relations because it was impossible to render her attractive and capable of exciting love, or to turn him into and old man incapable of love.

Dolly denkt en praat zo anders over haar man:

She still kept saying that she would leave him, but felt that this was impossible. It was impossible because she could not get out of the habit of regarding him as her husband and of loving him.

Dan hebben we de liefdesdriehoek waarin Kitty, het jongste zusje van Dolly, centraal staat. Aan de ene kant is daar Levin, een traditionele en hopeloze romanticus die al jaren bevriend is met de familie en heilig gelooft in de ware liefde en het huwelijk.

Try and realize that this is not love. I have been in love but this is not the same thing. It is not my feeling but some external power that has seized me. I went away, you know, because I had come to the conclusion that it was impossible – you understand? Because such happiness does not exist on earth. 

Aan de andere kant is daar Vronsky, een charmante jongeman die iedereen om zijn vinger windt, maar niet in het huwelijk lijkt te geloven.

Pas halverwege het eerste deel maken we kennis met Anna en hoe. Tolstoj omschrijft haar zo ongeveer als de mooiste vrouw ooit, iedereen mag haar en is onder de indruk van haar verschijning en intellect. Ze heeft veel mensenkennis en weet precies wat ze tegen wie moet zeggen. Toch krijg ik tussen de regels door het gevoel dat er iets met Anna is en haar leven niet zo perfect is als het lijkt.

Dolly over de familie Karenin (Anna, haar man en hun zoontje):

It was true that, as far as she could remember her visit to the Karenins in Petersburg, she had not liked their house: there seemed to be something false in the tone of their family life.

En later Kitty die Anna voor het eerst ontmoet:

… would have made her look more like a girl of twenty had it not been for a serious and sometimes even sad ex

pression in her eyes. 

IMG_20180831_174546718

In de tussentijd leren we hoe de ouders van Kitty over het huwelijk en vrouwenemancipatie denken, maken we kennis met de broer van Levin, een communist die niet van de alcohol af kan blijven en leren we meer over het eenvoudige leven van Levin.

Die namen zijn even wennen trouwens. Levin is een achternaam, waardoor het in de scenes met de twee broers met zo’n aanduiding niet duidelijk is over wie het gaat. Levin wordt dus ineens aangeduid met Constantine of zijn bijnaam Kostya. Dan is zo’n namenlijst voorin je boek toch wel heel makkelijk.

Maar terug naar Anna. Ze heeft in het eerste deel tijdens een klassiek bal een verpletterende indruk gemaakt op Vronsky en dat lijkt, tot frustratie van Anna, zeker geen eenrichtingsverkeer te zijn.

Aan het einde van het eerste deel reist Vronsky Anna zelfs achterna naar haar woonplaats Petersburg.

‘Why am I going?’ he repeated, looking straight into her eyes. ‘You know that I am going in order to be where you are,’ said he. ‘I cannot do otherwise.’

Ik ben benieuwd hoe dit verder gaat!

Meer lezen op mijn blog: uitleg van het project

Andere bloggers over deel 1: Blog Lalagè | Blog Ali | Blog Sue | Blog Erik | Blog Bettina

Leesmarathon | #leesuiteigenkast 2018

De maand september staat sinds vorig jaar op Hebban in het teken van het lezen van boeken die al in je kast staan. Een mooi initiatief waar ik graag aan meedoe. Ik moet ook wel met letterlijk honderden ongelezen boeken in mijn kasten. Oeps!

Organisatie
De organisatie van deze challenge is in handen van de Hebban Feelgood Club. Meer informatie over vind je op hun spot.

Duur
Zaterdag 1 september 2018 –  Zondag 30 september 2018

Uitdagingen
Hoeveel boeken je tijdens deze challenge leest, bepaal je helemaal zelf. Enige voorwaarde is dat ze al in je bezit (digitaal of fysiek) zijn. Ik lees deze maand natuurlijk al een flink deel van Anna Karenina, dus ik heb een flink aantal dunnere boeken uit mijn kast geplukt om dit aan te vullen. Zo hoop ik de leesflow er goed in te kunnen houden.

Mijn boeken

1. Lev Tolstoj – Anna Karenina
Ik kan alvast vertellen dat ik dit boek niet uit ga lezen deze maand, maar als het goed is heb ik op 30 september de eerste drie delen uit. Meer informatie over het #wijlezenanna initiatief vind je in mijn eerdere blogpost.

2. Rupi Kaur – The Sun and Her Flowers
Haar eerste dichtbundel ‘Milk & Honey’ vond ik erg goed en daarom kocht ik na het lezen ook meteen ‘The Sun and Her Flowers’. Die staat, je raadt het al, sindsdien ongelezen in mijn boekenkast. Ik ben erg benieuwd naar deze en dit is denk ik een goede afwisseling met Anna Karenina.

3. S.E. Hinton – The Outsiders
Deze klassieker staat inmiddels ook alweer jaren in mijn kast. Ik ben er ooit in begonnen maar kwam na de eerste pagina al tot de conclusie dat ik er niet voor in de stemming was. Deze maand een nieuwe poging om eindelijk het verhaal van de greasers en socs te lezen.

4. Valeria Luiselli – Vertel me het einde
In Amerika wordt dit boek ‘de eerste must-read van het Trump-tijdperk’ genoemd. Luiselli werkte als tolk bij de immigratierechtbank in New York en schreef een essay aan de hand van de veertig vragen die ze de honderden kinderen uit Centraal-Amerika die zonder ouders de grens overstaken moest stellen.

5. Paolo Giordano – Het zwart en het zilver
Dit boek draagt een bewijs op zich dat het al langer in mijn kast staat. Er zit namelijk een prachtige V&D prijssticker op die ik er niet af krijg. Paolo Giordano is wereldberoemd geworden met zijn boek ‘De eenzaamheid van priemgetallen’. Dit boek verscheen een aantal jaren later.

6. Arjen van Veelen – Aantekeningen over het verplaatsen van obelisken
Marcia van Boekvinder.be was laaiend enthousiast over dit boek en aangezien onze smaak in boeken vaak overeenkomt zette ik het boek op mijn te lezen lijst. Toen Hebban een zomeropruiming hield en 250 boeken weggaf, was dit boek dan ook zonder twijfel mijn eerste van drie keuzes. Een paar weken later lag het boek in de brievenbus. Hij staat dus nog niet zo lang in mijn kast, maar wel hoog op mijn lijstje.

7. Elizabeth Gilbert – Big Magic
De laatste tijd vind ik het fijn om naast verschillende fictieboeken ook een non-fictie te lezen. Ik ben druk bezig om mijn creativiteit weer terug te vinden door actief te bloggen en te schrijven. ‘Big Magic’ is bij uitstek geschikt om inspiratie te vinden en vast te houden. Het boek is al een tijdje te gast in mijn kast en het wordt tijd dat hij gelezen en wel weer terug gaat naar zijn oorsprong; een minibieb op de campus van de TU Delft.

En nu?
Heb ik natuurlijk een veel te optimistische lijst gemaakt, maar zie ik wel hoe ver ik kom. Ik ben regelmatig te vinden in het digitale café op Hebban en zal zo nu en dan ook iets posten op Twitter of Instagram (met #leesuiteigenkast).