Leesmarathon | #Boektober 2016

Net als vorig jaar, doe ik in de maand oktober mee aan #boektober. Dit is een leesmarathon die de hele maand duurt. Het doel? Jezelf uitdagen om meer te lezen dan je normaal gesproken doet. 

Organisatie
De organisatie is in handen van Dagmar Boer. Meer informatie over #Boektober vind je op haar blog ‘By Dagmar Valerie‘ en op de facebookpagina.

Duur 
Zaterdag 1 oktober 2016 – Maandag 31 oktober 2016

Uitdagingen
De uitdaging van deze leesmarathon bepaal je zelf. Zolang je maar meer leest dan je normaal doet. Qua werk zit ik nu in de drukste periode van het jaar, dus ik kom weinig aan lezen toe. Een boek per week lijkt me dan ook een erg mooie prestatie. Mijn doel is dus om 4 boeken te lezen.

Mijn boeken

1. Ransom Riggs – Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children
Dit boek staat al ontzettend lang op mijn TBR. De verfilming, met een van mijn grote helden, Tim Burton, aan het roer, draait sinds donderdag in de bioscoop. En ik wil erg graag het boek lezen voordat ik de film ga zien.

2. Han Kang – Human Acts
The Vegetarian vond ik een bijzonder, bizar en uniek boek. Het maakte me nieuwsgierig naar ander werk van deze Zuid-Koreaanse schrijfster. Human Acts is het tweede vertaalde boek van Kang. Ik ben benieuwd of het in de buurt komt van mijn leeservaring van The Vegetarian.

3. Emma Cline – The Girls
De hype van deze zomer. De recensies zijn lovend, het onderwerp is verfrissend en het schijnt te lezen als een trein. Kortom: het is hoog tijd dat ik dit boek ga lezen.

4. Samantha Shannon – Het bottenseizoen
Een ziener, Londen in de toekomst en een enigszins duister verhaal. Het bottenseizoen is het eerste deel van een zevendelige Young Adult-serie, die mij al een tijdlang intrigeert. Een leesmarathon is een mooi moment om met een nieuwe boekenserie te starten.

5. Hendrik Groen – Pogingen iets van het leven te maken
Dit is mijn bonusboek. Ik ben sinds kort lid van Storytel en luister van en naar mijn werk naar het geheime dagboek van Hendrik Groen. Het is deze maand geen doel om dit boek uit te lezen, maar dat zou wel een mooie bonus zijn.

En nu?
Kun je vanaf vandaag mijn voortgang bijhouden op Twitter. Als je ook berichten van andere deelnemers wilt zien, zoek je op Twitter op #Boektober of kijk je op de Facebookpagina.

Boekrecensie | Wat ons niet zal doden (Millennium IV)

Bron: Goodreads

‘Dat het altijd de verkeerde mensen zijn die een slecht geweten hebben. Degenen die het lijden in de wereld hebben veroorzaakt maken zich er niet druk om. Maar degenen die zich inzetten voor het goede krijgen last van een knagend geweten.’

Dit boek is niet zonder slag of stoot tot stand gekomen. De originele Millennium-trilogie is geschreven door Stieg Larsson, die helaas overleed voordat zijn boeken werden gepubliceerd en enorme bestsellers werden. Door een maas in de wet kreeg Larsson’s vriendin geen cent en ging al het geld naar zijn vader en broer. Toen bekend werd dat David Lagercrantz een vervolg zou schrijven, was ik dan ook sceptisch. Het voelde onnodig en zelfs een beetje als geldklopperij. Aan de andere kant vond ik ook weer fijn dat Lisbeth Sallander, één van de interessantste personages in het thrillergenre, weer terug zou keren in een nieuw avontuur. Terwijl ik nog in dubio was of ik hier mijn geld aan uit wilde geven, kreeg ik het fijne bericht dat ik een prijsvraag van Hebban had gewonnen en het boek via uitgeverij AW Bruna thuisgestuurd kreeg. Dit leek me een uitgelezen kans om op een neutrale manier mijn mening te vormen.


Waar gaat het over?

Over naar het boek zelf. Millennium, het tijdschrift waar Mikael Blomkvist voor schrijft, verkeert in zwaar weer. Geruchten gaan dat Blomkvist zijn journalistieke talent is verloren en zijn beste tijd heeft gehad. Dan krijgt laatstgenoemde een telefoontje van Frans Balder, een professor gespecialiseerd in Artificial Intelligence (AI), die zijn verhaal kwijt wil omdat hij vermoedt dat hij in gevaar is. Mikael begeeft zich midden in de nacht naar zijn huis; het begin van een serie onverwachte gebeurtenissen.

Wat vond ik ervan?
Lagercrantz heeft de karakters knap gevangen. Je kunt goed zien dat hij veel tijd heeft doorgebracht met de originele trilogie. Lisbeth is nog steeds een heerlijk eigenwijze hacker en Mikael is zoekende naar een nieuwe uitdaging. Toch lijkt het alsof Lagercrantz zijn vingers lange tijd niet durfde te branden aan het personage van Lisbeth: ze is amper aanwezig in de eerste helft van het boek. Daarnaast miste ik wat interactie tussen Mikael en Lisbeth.

De uitgebreide karakterbeschrijvingen zijn misschien wel het sterkste van Larsson’s originele trilogie. Hij omschreef de karakters op zo’n realistische manier dat je automatisch met ze meevoelde en -leefde. In dit deel blijven de karakters wat vlak. Lagerkrantz probeert de uitgebreide beschrijvingen over te nemen, we weten zelfs de achtergrond van een taxichauffeur, maar op de één of andere manier komen ze niet tot leven.

Opvallend is de nieuwe invalshoek. Het gaat niet meer over mannen die vrouwen haten, maar over Artifical Intelligence. Ik vond dit een slimme en interessante zet, omdat het een erg actueel onderwerp is. Ook de nieuwe schurk vond ik fascinerend. Daar had ik wel iets meer over willen lezen en dan vooral vanuit het personage zelf in plaats van uit de mond van andere personages.

Mijn grootste punt van kritiek is dat ik spanning miste. Larsson deinsde er niet voor terug om lompe scènes tot in detail te beschrijven, waardoor je het gevoel kreeg dat je er middenin zat. Lagerkrantz schrijft van cliffhanger naar cliffhanger, soms zelfs meerderen in één hoofdstuk, maar lost de daardoor opgebouwde verwachtingen niet helemaal in. Een aantal cruciale momenten vinden zelfs ‘buiten beeld’ plaats en worden pas achteraf aan de lezer verteld.

Het eindoordeel
Dit nieuwe deel in de Millennium-serie is wat mij betreft een knappe poging, maar niet helemaal geslaagd. Het is vloeiender geschreven dan de oorspronkelijke boeken, maar de karakters missen diepgang. Ik wilde weer diep in de hersenspinsels en gedachtekronkels van Lisbeth Salander duiken en die kans kreeg ik in dit boek niet. Daarnaast zat ik minder op het puntje van mijn stoel dan bij de vorige boeken. Wel ben ik aangenaam verrast door de kant die het verhaal opgaat en de nieuwe personages. En ik moet eerlijk toegeven dat ik toch een beetje nieuwsgierig ben naar een volgende deel.

Waardering: 3/5

Leesmarathon | #Boektober

De maand oktober staat bij mij in het teken van boeken. #Boektober is een leesmarathon die de hele maand duurt. Het doel? Jezelf uitdagen om meer te lezen dan je normaal gesproken doet. 

Organisatie
De organisatie is in handen van Dagmar Boer. Meer informatie over #Boektober vind je op haar blog ‘By Dagmar Valerie‘ en op de facebookpagina van het evenement.

Duur
Donderdag 1 oktober 2015 – Zaterdag 31 oktober 2015

Uitdagingen
De uitdaging van deze leesmarathon bepaal je zelf. Zolang je maar meer leest dan je normaal doet. Ik wil graag de achterstand op mijn Goodreads-challenge wegwerken. Als ik het boek dat ik nu aan het lezen ben uit heb, sta ik op 20 van de 30 boeken. Aan het eind van oktober zouden dat er 25 moeten zijn. Mijn doel is dus om 5 boeken te lezen.

Mijn boeken

1. Jessie Burton – The Miniaturist
In oktober ga ik voor het eerst naar de ‘Bored to Death book club‘. Deze maand is de keuze gevallen op The Miniaturist, een boek dat ik al een tijdje in de boekenkast had staan. Het gaat over een miniatuurhuis dat wel heel erg lijkt op de werkelijkheid. Of is het andersom?

2. Margaret Atwood – De tent 
De overige boeken die ik komende maand wil lezen, voldoen allemaal aan één van de uitdagingen van de ‘Popsugar Reading Challenge 2015‘. De tent is een boek met korte verhalen en past dus bij de uitdaging ‘a book of short stories’. Dit lijkt me een perfecte kennismaking met Science Fiction-koningin Margaret Atwood.

3. Jonathan Safran Foer – Everything Is Illuminated
‘Everything Is Illuminated’ staat al sinds mijn eerste dag op Goodreads op mijn te-lezen-lijst en voldoet daarmee aan de uitdaging ‘a book on the bottom of your to-read list’. ‘Extremely Loud and Incredibly Close‘ is één van mijn favoriete boeken, dus ik kan niet wachten om dit boek eindelijk te lezen.

4. Solomonica de Winter – Achter de regenboog
Solomonica was slechts veertien jaar oud toen ze begon met het schrijven van dit boek. Bizar jong dus. Daarmee voldoet ‘Achter de regenboog’ ruimschoots aan de uitdaging ‘a book written by someone under 30’. De prachtige cover van het boek maakt me in ieder geval erg nieuwsgierig.

5. David Lagercrantz – Wat ons niet zal doden
Ik zou me er niet aan durven te wagen: een vervolg schrijven op een ongekend populaire boekenserie van een andere schrijver. David Lagercrantz durfde de uitdaging na lang wikken en wegen wel aan. Hij schreef een vierde deel in de Millennium-trilogie van Stieg Larsson en tot nu toe krijgt het boek lovende recensies. Ik ben nieuwsgierig, maar ook sceptisch. Het is immers één van mijn favoriete thrillerseries. Overigens voldoet dit boek aan de uitdaging ‘a book that was originally written in a different language’.

En nu?
Kun je vanaf 1 oktober mijn voortgang bijhouden op Twitter. Als je ook berichten van andere deelnemers wilt zien, zoek je op Twitter op #Boektober of kijk je op de Facebookpagina.