Songs van 2016 | Februari

Nieuwe muziek van een artiest is altijd spannend. Wat is de eerste indruk? Een nieuw geluid of ligt het helemaal in de lijn der verwachting? Halverwege de maand deel ik een aantal nieuwe nummers, veelal singles, die mijn aandacht trekken. Deze maand besteed ik aandacht aan AURORA, James Blake, Explosions in the Sky en OK Go.

AURORA – Conqueror
Vorig jaar kwam AURORA ook al eens voor in Songs van 2015: September. Het breekbare en kwetsbare van haar stemgeluid betoverde me direct. In maart verschijnt haar album dat werd aangekondigd met de single Conquerer. Muzikaal gezien lijkt het nummer een stuk opgetogener dan Murder Song (5, 4, 3, 2, 1) en Running with the Wolves, maar de tekst bewijst het tegendeel: “But there’s no seduction only destruction. Oh fantasy take me over and break me.” Een interessant nummer.

Releasedatum album: 11 maart




James Blake – Modern Soul 
Het is alweer vijf jaar geleden dat James Blake ons verraste met zijn mix van rustige pianomuziek en elektronica. Enkele weken geleden verscheen een nieuw nummer en kondigde Blake een nieuw album aan. De opvolger van Overgrown gaat Radio Silence heten. De releasedatum is nog niet bekend. Modern Soul klinkt in ieder geval weer als vanouds en maakt me erg nieuwsgierig naar het nieuwe werk van deze jonge, getalenteerde muzikant.

Releasedatum album: onbekend



Explosions in the Sky – Disintegration Anxiety
Als ik aan Explosions in the Sky denk, dan denk ik aan het prachtige First Breath after Coma. Eén van de indrukwekkendste progrock-songs ooit. Mijn verbazing was groot toen ik de nieuwe single Disintegration Anxiety hoorde. Want daar hoor je toch vooral elektronica in plaats van schurende gitaren. Het lijkt er dus op dat ze met hun nieuwe album een nieuwe richting in willen en ik ben erg benieuwd of dat aan gaat slaan.

Releasedatum album: 1 april




OK Go – Upside Down & Inside Out
OK Go staat voor altijd in mijn geheugen gegrift als de band met de loopbanden. Ze bewezen dat je met een hilarische clip een heleboel aandacht kan krijgen. Het hielp natuurlijk ook dat Here It Goes Again ontzettend catchy was. Maar een briljant nummer? Nee, dat zou ik het niet noemen. Enkele weken geleden verscheen hun nieuwe clip en die is weer net zo grappig als de vorige. En wederom is het nummer niet erg memorabel, maar hé, wie maakt zich daar druk om?

Releasedatum album: onbekend

Albums van 2016: Januari

Nieuwe albums zijn altijd spannend. Voldoen ze aan de verwachtingen? Vallen ze tegen? Of verrassen ze juist? Aan het eind van de maand schrijf ik korte recensies van de nieuwe albums die ik geluisterd heb. Deze maand besteed ik aandacht aan David Bowie, Daughter, Get Well Soon, De Jeugd van Tegenwoordig, Sia en De Staat.

David Bowie – Blackstar
Na het overlijden van David Bowie aan het begin van deze maand, kan ik dit album niet luisteren zonder kippenvel te krijgen. Vooral Lazarus, waarin hij als het ware aankondigt dat hij zal overlijden maakt iedere keer grote indruk op me. Op dit album en de hits na ben ik absoluut niet bekend met het oeuvre van Bowie. Na de vele luisterbeurten van dit album heb ik de behoefte gekregen eens goed in zijn oudere werk te duiken. Blackstar was in ieder geval een mooi laatste cadeau van een groot artiest: ik zal zijn zwanenzang regelmatig blijven luisteren.

Favoriet nummer: Lazarus



Daughter – Not to Disappear
Het Britse trio Daughter ontdekte ik door het prachtige liedje Youth. De minimalistische en dromerige elektronische pop luistert lekker weg. Not to Disappear klinkt wat zwaarder, somberder en donkerder en doet bij vlagen denken aan The xx. Opvallend is de rol van de elektrische gitaar. In sommige nummers zorgt dit voor een extra dromerige laag, terwijl het bij anderen met een jankend geluid juist voor extra somberheid zorgt. Hierdoor krijgt het album extra diepgang en is het meer een groeiplaat dan het vorige album. Toch is de band, vooral door de zang, hun kenmerkende geluid niet verloren. Een aanrader.

Favoriet nummer: How

Get Well Soon – Love
Wat is het fijn om nieuw materiaal van Get Well Soon te horen! Ik merkte bij de eerste luisterbeurt van dit album dat ik de nasale, maar toch warme, stem van Konstantin Gropper gemist had. In tegenstelling tot de eerste twee albums kabbelt de muziek op Love een beetje voort. Op het eerste gehoor klinkt het wat minder melancholisch. Hier en daar horen we zelfs meerstemmige koortjes, begeleid door opgetogen muziek. Als je even in de teksten duikt, blijkt die vrolijkheid toch echt schijn te zijn. Ik mis nummers die direct mijn aandacht trekken, zoals If This Hat Is Missing I Have Gone Hunting en Listen! Those Lost at Sea Sing a Song on Christmas Day dat deden. En toch klinkt een nummer als I’m Painting Money wel direct aangenaam. Een interessant album dat denk ik nog wat tijd nodig heeft.

Favoriet nummer: I’m Painting Money

De Jeugd, Vertegenwoordigd
In Songs van 2016 | Januari besprak ik het al even: het nieuwe album van de Jeugd van Tegenwoordig, gevuld met covers door verschillende artiesten. Trafassi blijft geheel in stijl van zijn grote hits en bezingt na de wasmachine nu de stofzuiger. De combinatie van de Surinaamse zang en de pompende beats klinkt mij toch wat vreemd in de oren. Opmerkelijk genoeg werkt Frank Boeijen’s cover van Het Mysterie van de Koude Schouder best goed. De overige nummers zijn grappig om een keer naar te luisteren, maar ook niet meer dan dat.

Favoriet nummer: Het Mysterie van de Koude Schouder

Sia – This Is Acting
Sia is een fantastische zangeres, maar de laatste jaren is mijn waardering voor haar muziek steeds minder geworden. Waar ze op oudere albums indruk maakte met prachtige, kleine liedjes als Breathe Me en Soon We’ll Be Found vervalt ze op haar recente albums steeds meer in uithaal na uithaal. En begrijp me niet verkeerd: ze haalt die uithalen met gemak. Het probleem is alleen dat ze de neiging heeft om zichzelf te overschreeuwen. Haal de uithalen weg en er blijft weinig over. Een sprekend voorbeeld hiervan is Alive. Move Your Body is voor mij hét teken aan de wand dat deze radiovriendelijke versie van Sia niet aan mij besteed is.

Favoriet nummer: –

De Staat – O
Op het album I_CON sloeg De Staat een nieuwe weg in: meer elektronica, minder rammelende gitaren. Dat nieuwe geluid is ook op O duidelijk te horen. De nummers vliegen alle kanten op: van het stuiterende Get on Screen tot het meer stemmige Murder Death. Single Peptalk lijkt misschien nog wel het meest op het oudere werk van de Nijmeegse band: energiek en dansbaar met een aanstekelijke riff. Tot nu toe blijft het album nog niet zo hangen als I_CON, maar dat De Staat inmiddels een gevestigde naam in het Nederlandse muzieklandschap is moge duidelijk zijn.

Favoriet nummer: Murder Death

Songs van 2016: Januari

Nieuwe muziek van een artiest is altijd spannend. Wat is de eerste indruk? Een nieuw geluid of ligt het helemaal in de lijn der verwachting? Halverwege de maand deel ik een aantal nieuwe nummers, veelal singles, die mijn aandacht trekken. Deze maand besteed ik aandacht aan David Bowie, Guus Meeuwis en Nielson, Jack Garratt, The Last Shadow Puppets, Radiohead en Villagers. 

David Bowie – Lazarus
Deze eerste editie van Songs van 2016 moet ik beginnen met David Bowie. 11 januari in de ochtend werd bekend dat hij is overleden. Een grote schok voor iedereen. Vooral omdat hij geheim gehouden had dat hij al lange tijd doodziek was. In december was nog de première van de musical ‘Lazarus’ en zijn verjaardagscadeau op 8 januari was een nieuw album, getiteld ‘Blackstar’. Maandag werd pas duidelijk dat dit album zijn zwanenzang was. Er zitten talloze aanwijzingen in dat zijn einde nabij was. De videoclip van ‘Lazarus’ geeft me de kriebels: je ziet Bowie als het ware op zijn sterfbed liggen. Maar oh, wat heeft deze grote meneer ons een prachtig afscheidscadeau gegeven.

Releasedatum album: 8 januari 2016



Guus Meeuwis en Nielson – Sterrenstof

Vandaag, 15 januari, verschijnt een coveralbum met de bekendste nummers van De Jeugd van Tegenwoordig. De covers worden uitgevoerd door onder andere The Kik, Frank Boeijen en, houd je vast, Re-Play. Triggerfinger doet een eigen versie van ‘Sexy Beesten’, die ze ook al eens op Lowlands speelden. De eerste single is verschenen: ‘Sterrenstof‘, gecoverd door Guus Meeuwis, Nielson en New Cool Collective. En dat klinkt eigenlijk best goed.

Releasedatum album: 15 januari 2016



Jack Garratt – Worry

De BBC kiest ieder jaar in januari een artiest die uitgeroepen wordt tot Sound of the Year. Het is een artiest waarvan grote dingen verwacht worden in dat jaar. Sinds 2003 hebben onder andere Keane, Adele, Ellie Goulding en Sam Smith de titel gekregen. Ze hebben dus een goede voorspellende gave bij de BBC. Of een grote invloed, het is maar hoe je het bekijkt. In 2016 mag Jack Garratt de titel dragen. Hij is een Britse multi-instrumentalist, die muziek met vele lagen maakt. Zodra ik ‘Worry’ geluisterd heb, krijg ik hem niet meer uit mijn hoofd. Ben je benieuwd hoe hij dat live in zijn eentje voor elkaar krijgt? Bekijk dan de live-opname, waarin hij druk in de weer is met een loop pedal. Hij geeft het nummer hier trouwens ook meteen een lekker rauw randje.

Releasedatum album: onbekend



The Last Shadow Puppets – Bad Habits
Goed nieuws. The Last Shadow Puppets, de samenwerking tussen Alex Turner van Arctic Monkeys en Miles Kane, is terug. ‘Bad Habits’ is de eerste single van het aankomende album dat nog geen officiële releasedatum heeft. Mijn eerste indruk is een smeriger geluid en meer rock ‘n roll dan liedjes als ‘The Age of the Understatement’ en ‘Standing Next to Me’. Het smaakt hoe dan ook naar meer.

Releasedatum album: onbekend




Radiohead – Spectre
Huh, Spectre? Van die James Bond-film? Ja. Radiohead maakte in december bekend dat zij gevraagd waren om de soundtrack van de film te verzorgen. Uiteindelijk heeft het niet zo mogen zijn en kreeg Sam Smith de kans. Nu konden mijn hersenen Radiohead en James Bond niet zo goed aan elkaar verbinden, maar toen ik dit nummer luisterde begreep ik het. Wat een mooie sfeer heeft de band neergezet. Ik ben blij dat ze dit pareltje alsnog met ons gedeeld hebben.

Releasedatum album: onbekend



Villagers – Wichita Lineman
Op 8 januari verscheen een nieuw album van Villagers, de band van Conor O’Brien. Het is geen nieuw materiaal, maar een aantal bekende en minder bekende nummers die in één dag opgenomen zijn in de studio. Oude bekenden als ‘The Waves’ en ‘Set the Tigers Free’ hebben een nieuw jasje gekregen, zodat ze bij de stijl van het laatste album ‘Darling Arithmetic’ passen. ‘Wichita Lineman’, origineel van Glen Campbell, is een nummer dat gecoverd is door talloze artiesten, van Ray Charles tot R.E.M. Ook Villagers kunnen we na dit album toevoegen aan dat rijtje.

Releasedatum album: 8 januari 2016