Songs van 2017: Februari

Nieuwe muziek van een artiest is altijd spannend. Wat is de eerste indruk? Een nieuw geluid of ligt het helemaal in de lijn der verwachting? Aan het eind van de maand deel ik een aantal nieuwe nummers, veelal singles, die mijn aandacht trekken. Deze maand komen onder andere Thomas Azier, Fink en Sväva aan bod.

Zoals iedere maand kan ik niet alle nieuwe muziek bespreken. Voor extra nieuwe muziek van onder andere London Grammar, MY BABY en Cold War Kids verwijs ik je naar mijn Spotify-lijst van deze maand: ‘Songs 2017: Februari

Thomas Azier – Winners
Thomas Azier is met zijn muziek langzaam maar zeker mijn hart aan het veroveren. Na het prachtige ‘Talk to Me‘, heeft hij ‘Winners’ uitgebracht. Een nummer dat klein begint met slechts piano en zang en steeds groter wordt met jagende strijkers. En natuurlijk de fijne, loepzuivere uithalen van Azier. Ik ben erg benieuwd naar het album dat in mei uitkomt.


J. Bernardt – The Other Man
De mannen van Balthazar zijn, op de drummer na, allen bezig met een soloproject. Zanger Maarten Devoldere timmert met zijn film noir-achtige Warhaus lekker aan de weg. Simon Casier, de bassist, heeft onder de naam Zimmerman een album uitgebracht dat qua geluid erg dicht in de buurt komt van The Strokes. Nu is daar muziek van J. Bernardt, oftewel Jinte Deprez. Het is swingend, met een fijn ritme en, altijd een pluspunt, blazers. Warhaus blijft voorlopig mijn favoriet van de drie soloprojecten, maar ik ben erg nieuwsgierig wat Deprez nog meer uit gaat brengen.


Clock Opera – Closer
Clock Opera ontdekte ik ooit door ‘Lesson No. 7‘, een nummer dat door de combinatie van een uniek stemgeluid en aanstekelijke riffs vrij snel in mijn hoofd bleef hangen. Live deed de band het ook niet onaardig. ‘Closer’ is een van de singles van het onlangs verschenen ‘Venn’ en het geluid van de band is direct herkenbaar. En dat vind ik knap voor een Britpop-bandje dat slechts twee albums uit heeft.


Elbow – Gentle Storm
De band Elbow gaat inmiddels alweer een flink aantal jaren mee. Hun nieuwe album, ‘Little Fictions’, kwam begin deze maand uit. ‘Gentle Storm’ is alweer de derde single van het album en is eigenlijk weinig vernieuwend. Het kabbelt een beetje voort: een spanningsboog ontbreekt. Desondanks luistert het wel weer fijn weg en blijft de stem van Guy Garvey aangenaam om naar te luisteren. Nog geen hoogvlieger, maar prima luistervoer.


Fink – Boneyard
Fin Greenall, alias Fink begon zijn carrière als hiphop- en techno-dj, maar besloot op een dag een gitaar op te pakken en het singer-songwriter-bestaan uit te proberen. Na het succes van nummers als ‘Looking Too Closely‘, zou je verwachten dat hij bij dit genre blijft. Maar nee, deze muzikale duizendpoot heeft besloten een bluesalbum uit te brengen. ‘Boneyard’ is de eerste single en maakt mij erg nieuwsgierig naar de rest van zijn werk. Knap hoe deze man zichzelf opnieuw uit blijft vinden.


Sampha – (No One Knows Me) Like the Piano
Een piano en subtiele beats. Dat is alles wat Sampha nodig heeft om zijn soulvolle stem te ondersteunen. ‘(No One Knows Me) Like the Piano’ raakte me meteen de eerste keer dat ik het hoorde. Wat een breekbaar liedje is dit. En toen ik las dat de zanger zijn ouders al op jonge leeftijd is verloren en hij de piano gebruikt om herinneringen aan hen op te halen, was ik helemaal ontroerd. dan kun je me helemaal opvegen. Naast piano ballads kan Sampha ook goed uit de voeten met soulvolle elektronica, zoals ‘Blood on Me‘, en R&B. Zijn debuutalbum verscheen deze maand.


Alexandra Savior – Mirage
De naam Alexandra Savior zegt je misschien niet zoveel. Wat dacht je van ‘Miracle Aligner‘? Juist, het Last Shadow Puppets-nummer met hypnotiserende zang van Alex Turner. Dat nummer is geschreven door laatstgenoemde en, je raadt het al, Alexandra Savior. Het zou oorspronkelijk op haar debuutalbum komen, maar werd toch geschrapt. Toen besloot Alex Turner het samen met Miles Kane op te nemen. ‘Mirage’ komt wel op het album terecht en ademt een en al 60’s. Tijd om dieper te duiken in de muziek van deze 21-jarige dame.


Sväva – Moist
Een zware bas die niet zou misstaan in een nummer van Joy Division en een dromerige, heldere stem. Dat is in één zin ‘Moist’ van het Friese Sväva. De dreampop doet mij denken aan donkere dagen in prachtige Scandinavische landschappen; het Zweedse woord voor zweven is dan ook een perfect gekozen bandnaam. Dit is wederom een sterke Nederlandse band met een frontvrouw die een uniek stemgeluid bezit. Ik word hier erg blij van.

Songs van 2017: Januari

Nieuwe muziek van een artiest is altijd spannend. Wat is de eerste indruk? Een nieuw geluid of ligt het helemaal in de lijn der verwachting? Aan het eind van de maand deel ik een aantal nieuwe nummers, veelal singles, die mijn aandacht trekken. Deze maand komen onder andere London Grammar, RONDÉ en gloednieuwe supergroep BNQT aan bod.

Helaas kan ik in deze rubriek niet alle nieuwe nummers van de maand bespreken. Muziek van welbekende artiesten als Rag’n’Bone Man (nog radiovriendelijker dan Human) en anti-Trump songs van Gorillaz en Arcade Fire & Mavis Staples sla ik over, maar kun je samen met vele andere nummers terugluisteren in mijn Spotify lijst ‘Songs 2017: Januari‘.

BNQT – Restart
Dit nummer is vers van de pers: het verscheen vanmiddag op diverse muziekblogs. BNQT is een supergroep met, let wel, de zangers van Midlake, Band of Horses, Franz Ferdinand, Travis en Grandaddy. Ze worden ondersteund door de drummer, gitarist en toetsenist van Midlake. Iedere frontman schrijft en zingt twee nummers van het album dat in april moet verschijnen. Een interessant en vernieuwend concept. Bij eerste single ‘Restart’ staat Midlake’s Eric Pulido aan het roer en wordt mijn interesse gewekt. Oordeel zelf.



London Grammar – Rooting For You
London Grammar was voor mij echt liefde op het eerste gehoor. ‘Strong‘ is een nummer dat direct indruk op me maakte en waar ik nog steeds regelmatig naar luister. Wat een krachtige en heldere stem heeft Hannah Reid. Dat wordt nog eens bevestigd op de gloednieuwe single ‘Rooting For You’, waarbij Reid in de officiële live video de eerste twee minuten a capella zingt. Wat een fijne band is dit en wat kijk ik uit naar het nieuwe album.



Mister and Mississippi – HAL9000

Weinig bands maken zo’n grote transformatie door als Mister and Mississippi. Je kent ze misschien nog wel van sfeervolle, folky nummers als ‘Northern Sky‘. Met hun aankomende derde album slaan ze een volledig nieuwe weg in met jaren ’80 Science Fiction-films als grote inspiratiebron. ‘HAL9000’ verwijst naar de briljante AI in filmklassieker ‘2001: A Space Oddysey’ en deze track zou absoluut niet misstaan op een soundtrack. Het nieuwe Mister and Mississippi bevalt mij erg goed.



The Mysterons – Sold My Medicine

Nederlandse bands zijn niet vies van een beetje psychedelica (denk aan PAUW en Jacco Gardner). Zo ook niet het piepjonge The Mysterons dat ik ooit eens zag spelen in de hal van de Rotterdamse Schouwburg tijdens Motel Mozaique. In december verscheen het retro ‘Turkish Delight’, dat dus helaas niet mee mag in deze editie. Tweede single ‘Sold My Medicine’ verscheen wel in januari. Het heeft een erg hoog Kate Bush gehalte en daar komt Josephine van Schaik verbazingwekkend goed mee weg.



RONDÉ – Naturally
Januari was een erg goede maand voor de Nederlandse muziek en dan voornamelijk voor de bandjes met frontvrouwen. RONDÉ timmert al een tijdje aan de weg met hits als ‘Run‘ en ‘We Are One‘. Deze maand verscheen het eerste album met single ‘Naturally’, die wat meer muzikale diepte bevat dan de voorgaande nummers. Vanaf de eerste seconde word ik getriggerd door het aparte stemgeluid van zangeres Rikki Borgelt. Een aanstekelijk en interessant nummer.



Spoon – Hot Thoughts

Het Amerikaanse Spoon gaat inmiddels alweer 24 jaar mee en heeft in al die jaren een erg herkenbaar en eigen geluid gecreëerd. De band past volledig in mijn straatje, maar op de een of andere manier heb ik hun albums nooit echt goed geluisterd. Tot nieuwe single ‘Hot Thoughts’ uit kwam. De zang van Britt Daniel heeft qua ritme en intonatie iets weg van Bowie. Er zit een soort ingehouden felheid in die mij erg goed bevalt. Dit smaakt naar meer.



The xx – Say Something Loving

Het nieuwe album ‘I See You’ van The xx is al uit, maar een nummer blijft er voor mij uitspringen. ‘Say Something Loving’ bevat, vergeleken bij nummers als ‘On Hold’, relatief weinig opsmuk van Jamie xx en legt vooral de nadruk op de perfect bij elkaar passende stemmen van Romy en Oliver. Een stijl die meer past bij de voorgaande twee albums en mij daarom misschien wel zo goed kan bekoren.