Eindejaarslijstjes 2016 | Song van het jaar

Het is alweer december en de feestdagen staan voor de deur. Dat betekent ook dat het tijd is voor één van mijn favoriete dingen van het jaar: eindejaarslijstjes. De komende weken kun je allerlei lijstjes verwachten, van mijn favoriete boeken van 2016 tot de muziek die de meeste indruk op me maakte. Vandaag deel ik mijn stemmen voor 3voor12 Song van het jaar 2016. 

Amber Arcades – Fading Lines
The Guardian noemde Annelotte de Graaf, in muziekland beter bekend als Amber Arcades, één van de talenten om in de gaten te houden. De Graaf maakt melodieuze popliedjes die je kunt scharen onder het genre dreampop. Een verslavend nummer dat in het buitenland goed opgepikt wordt, maar in Nederland qua populariteit nog wat achter blijft.




Bazart – Goud

Liever snel naar de hel dan traag naar de hemel. Hoe vaak die zin wel niet uit mijn speakers/oordopjes heeft geklonken; ik ben de tel kwijt geraakt. De Vlaamse jongemannen scoorden met dit nummer een monsterhit en één die bij mij verrassend goed bleef hangen. De rest van hun album kan me iets minder bekoren, maar van Goud geniet ik nog steeds.


David Bowie – Lazarus

Deze lijst kan natuurlijk niet zonder één van de prachtige nummers van David Bowie. De combinatie van het prachtige album en een paar dagen het bericht van het overlijden van deze grootheid, geeft het album Blackstar zo ontzettend veel emotionele lading. Voor mij komt dit allemaal samen in het nummer Lazarus waarin hij als het ware zijn einde aankondigt. Ik krijg er iedere keer weer kippenvel van. 


Editors – All the Kings
Editors zag ik dit jaar op Best Kept Secret. Het regende pijpenstelen, maar dat paste perfect bij het donkere, sombere randje van hun muziek. Hun laatste album had ik tot die tijd vrijwel links laten liggen, maar All the Kings maakte als opener van de show indruk op me. De laatste weken blijf ik het nummer draaien, ik kan er vooralsnog geen genoeg van krijgen. 


Hamilton Leithauser & Rostam – A 1000 Times
Nu The Walkmen een pauze heeft ingelast, ben ik erg blij dat de frontman van de band, Hamilton Leithauser, zich vol op zijn solowerk heeft gestort. A 1000 Times is een heerlijk nummer, waarin de schreeuwerige, rauwe stem van Leithauser perfect tot uiting komt. Dit smaakt naar meer! 


Michael Kiwanuka – Love & Hate
Michael Kiwanuka maakte in 2012 de knappe debuutplaat Home Again met prachtige nummers als Tell me a Tale en titelnummer Home Again. Op zijn tweede album, Love & Hate slaat Kiwanuka een iets andere weg in, zonder zijn herkenbare geluid uit het oog te verliezen. De titeltrack is erg prettig om naar te luisteren. De achtergrondkoortjes en strijkers sluiten naadloos aan op het warme stemgeluid van Kiwanuka. Langzaam maar zeker zwelt het nummer aan totdat er zelfs een gitaarsolo langskomt. Een erg fijn nummer. 


Radiohead – Burn the Witch
Ik was zo blij als een klein kind toen Burn the Witch uitkwam; eindelijk weer nieuw werk van Radiohead! De dreiging druipt er vanaf en de zang in het refrein is haast hypnotiserend. De combinatie strijkers en Radiohead werkt overigens erg goed. Ik kan niet wachten om dit nummer en Daydreaming live te horen op Best Kept Secret 2017. 


Rag’n’Bone Man – Human
Op dit moment ben ik een beetje klaar met dit nummer. Human is zo ontzettend veel gedraaid op 3FM dat ik het niet meer kan horen. Maar, eerlijk is eerlijk, tot een maand geleden genoot ik elke keer weer van deze verrassende man, met zijn soulvolle, rauwe stem. Omdat ik er zoveel uren plezier aan heb beleefd, verdient Rag’n’Bone Man een plekje in mijn lijst. 


The Last Shadow Puppets – Aviation
The Last Shadow Puppets is een van mijn favoriete side projects. Alex Turner (Arctic Monkeys) en Miles Kane passen qua stemgeluid perfect bij elkaar en de muzikale vermenging van hun eigen stijlen zorgt voor een uniek geluid binnen de huidige muziekwereld. Aviation komt meer uit de koker van Miles Kane en is een van mijn favorieten van de plaat. De gitaarmelodie werkt verslavend en, het is een terugkerend thema, de strijkers zijn ook in dit nummer erg fijn.


Warhaus – The Good Lie
Warhaus is een soloproject van Maarten Devoldere, één van de zangers van de Vlaamse band Balthazar. De lome manier van zingen van Devoldere geeft zijn muziek een verslavend effect. Het is wat experimenteler dan de muziek van Balthazar. Het zou zo een soundtrack voor een klassieke film noir kunnen zijn. Dit wordt versterkt door de accenten die gelegd worden met blazers en strijkers. Een aangenaam project, waarvan ik hoop dat er nog een vervolg komt. 

Eindejaarslijstjes 2015 | Song van het jaar

Het is alweer december en de feestdagen staan voor de deur. Dat betekent ook dat het tijd is voor één van mijn favoriete dingen van het jaar: eindejaarslijstjes. De komende weken kun je allerlei lijstjes verwachten, van mijn favoriete boeken van 2015 tot mijn stemlijst voor de Top 2000. Vandaag deel ik mijn stemmen voor 3voor12 Song van het jaar 2015. 

Paolo Nutini – Iron Sky
Waarom dit liedje dit jaar in de lijst staat, is me een raadsel. Hij was immers vorig jaar rond Pasen al op de radio te horen. Maar als hij er toch in staat, stem ik er ook met alle liefde op. Paolo Nuttini laat met dit nummer horen hoe bijzonder zijn stem is en dat hij nummers als ‘New Shoes’ ver ontgroeid is. Indrukwekkend hoe een sample van The Great Dictator uit 1940 verwerkt is in het nummer. Een fragment dat tot op de dag van vandaag actueel is.

“Don’t give yourselves to these unnatural men, machine men, with machine minds and machine hearts. You are not machines. You are not cattle. You are men.”


Balthazar – Bunker
Het Belgische Balthazar behoort al jaren tot mijn favoriete bands. Geen enkele band weet meerstemmige zang zo goed te combineren met dansbare melodieën en bijzondere vioolpartijen. Bunker was de eerste single van het laatste album ‘Thin Walls’. En mag ik bij dezen dan even zeggen dat het te bizar voor woorden is dat ze nog steeds clubtours doen en niet in de grotere zalen staan?


Florence + The Machine – Ship to Wreck
Ook Florence + The Machine kan bij mij weinig verkeerds doen. ‘Ship to Wreck’ is bombastisch en aanstekelijk. De gitaar kreeg op vorige albums weinig aandacht, maar speelt op dit album weer een prominente rol. Maar boven alles blijft de stem van Florence Welch me bij ieder nieuw nummer intrigeren.


Tame Impala – The Less I Know the Better
Ik acht de kans groot dat Tame Impala dit jaar zowel prijzen voor beste album als beste song gaat winnen. ‘Let It Happen’ en ‘Cause I’m a Man’ staan in de keuzelijst van 3voor12, maar mijn stem gaat uit naar ‘The Less I Know the Better’. De fijne basloopjes, swingende gitaarmelodieën en het retro klinkende stemgeluid van Kevin Parker maken dit mijn favoriet.


Mark Ronson & Bruno Mars – Uptown Funk
Om Uptown Funk konden we dit jaar niet heen. Het staat in mijn lijstje omdat het een briljante verwijzing naar de funk van de jaren ’80 is. De stem van Bruno Mars kan ik normaal gesproken niet zo waarderen, maar in dit nummer werkt het perfect. Deze gaat sowieso in de top 5 van het jaar terecht komen.


AURORA – Running with the Wolves
AURORA is de beste zangeres die ik dit jaar ontdekt heb. Het breekbare in haar stem in combinatie met de ogenschijnlijk eenvoudige manier waarop ze hoge noten produceert, zorgt ervoor dat ik deze dame een plekje geef in mijn lijstje met favoriete nummers van het jaar. Ik schreef al eerder een stukje over haar in Songs van 2015 | September.


Deerhunter – Snakeskin
Deerhunter klonk nog nooit zo groovy en toegankelijk als in ‘Snakeskin’. Ik heb dit nummer ondertussen ontzettend vaak geluisterd, maar hij verveelt nog geen seconde. Het is een grote tocht door de psyche van zanger Bradford Cox. Ook over dit nummer schreef ik al eerder een stukje in Songs van 2015 | September.


Foals – Mountain At My Gates
Bij ieder album van Foals is er een soort tweedeling. Een aantal nummers zijn catchy en radiogevoelig. De rest is harder en vooral ook rauwer. Op het vorige album was er het aanstekelijke ‘My Number’, op het laatste album is er ‘Mountain At My Gates’. Laatstgenoemde heeft gelukkig wel wat meer diepgang dan eerstgenoemde en blijft daardoor langer interessant. Het rauwere ‘What Went Down’ besprak ik in Songs van 2015 | Augustus.


Benjamin Clementine – Nemesis
Benjamin Clementine was verantwoordelijk voor één van de meest indrukwekkende concerten die ik dit jaar heb gezien. Zet deze man op een podium met een piano en je hebt geen band meer nodig. Tijdens een aantal nummers werd hij op subtiele wijze begeleid door een celliste. Het is tijden geleden dat ik in een concertzaal was waar het zo muisstil was. ‘Nemesis’ en ‘Cornerstone’ zijn mijn favoriete nummers van Clementine’s debuutalbum.


The Indien – Done
The Indien zag ik dit jaar op het Life I Live Festival (voorheen Koninginnenach) in Den Haag. Rianne Walther’s bijzondere stemgeluid en de hypnotiserende muziek die rechtstreeks uit de jaren ’60 leek te komen, pakten direct mijn aandacht. ‘Done’ is hier een perfect voorbeeld van. Een interessante nieuwe band van Nederlandse bodem.


Mijn voorspelling
Tot slot vind ik het leuk een voorspelling te doen van de uiteindelijke top 5. Ik ben benieuwd of het een beetje uitkomt.

1. Tame Impala – Let It Happen
2. Mark Ronson & Bruno Mars – Uptown Funk
3. Adele – Hello
4. James Bay – Hold Back the River
5. The Weeknd – Can’t Feel My Face